سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
حوزه مجازی مهندس طلبه
حقّ سرپرست علمی تو آن است که وی رابزرگ بشماری و مجلسش را محترم بشماری و به او نیک گوش کنی [امام سجّاد علیه السلام]
بنارانه
 
صفحه اصلی  |  ارتباط با ما  |   درباره وبلاگ  |  پارسی بلاگ
»» آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و پنجم / محمد غلامی

گرو  gorow

وابستگی مردم بنار به زندگی کشاورزی و اهمیّت آب باعث شده است تا باران در فرهنگ ما مقدس شمرده شود . شرایط آب و هوایی جنوب ایران خاصه دشتستان و تجربیات تلخ پدران ما و عبورشان از سال های سیاه قحط ، موجبات این را فراهم آورده که مردم در تمام طول زمستان ، مسیر ابرها را دنبال ونزولات آسمانی را آرزو داشته باشند . برای باریدن باران ، گلی بسازند و هلیم تهیه کنند و لنگ آسک بر دوش بکشند و به درگاه خدا رو به قبله دعا کنند . طبیعی است که باران مقدس است و نوشیدن آب باران موجبات رفع برخی امراض نیز می شود . وقتی در چاله هایی کوچک در بیابان های پس از باران ، به آب می رسیدند ، روی شکم دراز کشیده و مر می نهادند و با دهان آب را می مکیدند و دست به آن نمی زددند و گل آلودش نمی کردند . در چنین جامعه ای ، آب باران نعمتی بود که مردم به هر نحو ممکن سعی در به دست آوردن و حفظ آن داشتند . یکی از راه های حفظ آب باران ، ساختن گرو بود . گرو نه تنها برای رهگذرانی که پیاده راهی را طی می کردند و به آب نیاز داشتند ، مفید بود بلکه برای کشاورزی که برای شخم کردن زمین با الاغ و خیش ، از چند هفته تا ماه ، مشغول کار بود ، لازم بود . او می توانست هم برای چهار پایان خود آبی در اختیار داشته باشد و هم برای رفع عطش خویش . این فرهنگ مخصوصا رعایت حال مسافران ، باعث شده بود تا برخی از مردم  در حاشیه ی راه های عمومی ، برای ثواب ، ظرف آب نصب کنند و سایبانی برایش بسازند .

اینک چند گرو که در زمین های بنار ساخته شده بودند :

1-   گرو باقر : در حاشیه ی راه شیفی ساخته شده بود . این گرو بعد از زمین های پا بست ، سمت راست راه در زمین کربلایی عباسقلی پدر حاج مصطفی زمانی بود که در کنار آن نیز چند درخت نخل بود و در واقع مثل واحه هایی بود که در صحراهای عربستان ساخته شده بود . می توان حدس زد که این گرو را باقر ، پدر بزرگ مشهدی علی باقری ساخته باشد .

2-  گرو میش عبدالعلی :  این گرو در راه شیفی و پس از گرو باقر با فاصله ای طولانی تر در زمین بنار بود . می توان حدس زد که این گرو را مشهدی عبدالعلی پدر مرتضی نوشیروان ساخته باشد .

3-  گرو سید باقر : این گرو در نزدیک بنار و در ابتدای زمین های پابست و سمت شرق راه شیفی در سال 1356 با لودر درست شد . چون حاج سید باقر موسوی آن را ساخته بود ، به گرو سید باقر معروف شد .

4-  گرو کل مراد : این گرو در راه دره دان به وسیله ی کربلایی مراد زمانی در زمین خودش ساخته شد .

5-  گرو سلطانی : این گرو در ابتدای ضلع شرقی باغ محمد جعفر غلامی و در حاشیه ی راه صفی آباد به زیارت ساخته شده بود .

6-  گرو علی مومن : این گرو در مسیر راه برد زرد  سمت راست در کنار در خت گزی و در نزدیکی باغ حسین خداکرم به وسیله ی علی مومن پدر غلامحسین زاهدی ساخته شده بود .

7-  گرو حسینو اسا مح رضا ( حسین فرزند استاد محمد رضا ) : این گرو بالای مازه ی خمونی ( زمین های بنار ) قبل از رسیدن به « دره ی درازو » در راه بنار- کلل توسط حسین فرزند محمد رضا که زمانی در بنار می زیست ، ساخته شده بود . ( در باره ی افراد قدیم بنار به طور جداگانه صحبت خواهد شد .)

8-  گرو منصور : به وسیله ی منصور پدر عوض ناصری ساخته شد . این گرو در بنار بود و جلوی منزل آقا شیخ علی مظاهری ( علی آزاد ) قرار داشت .

9-  معروف ترین و بزرگترین گرو در بنار ، « گرو شووه - shuveh  » بود که در حاشیه ی جنوبی و چسبیده به روستا قرار داشت که شرح آن دربخش های پیشین آمده است .

_____________

 

منبع : گفتار حاج حسین عوضی بناری و احمد حقیقت



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » بنار آبشیرین ( پنج شنبه 93/8/29 :: ساعت 7:27 صبح )
»» دیدار با غلامحسین مظلومی / محمد غلامی

یکی از عاداتی که دست از سرم بر نمی دارد  ، نوشتن خاطرات روزانه است . نوشتن خاطرات را از سال 1363 شروع کرده ام و هنوز می نویسم  . چند دقیقه پیش در دنیای مجازی خواندم که غلامحسین مظلومی بازیکن تیم تاج – استقلال و تیم ملی در سن 65 سالگی درگذشت . به همین مناسبت یکی از خاطراتم را که در تاریخ 4 اردیبهشت 1390 در وبلاگم گذاشته بودم ، بدون هیچ تغییری در اینجا تکرار می کنم . این خاطره اگر چه به حواشی کشیده می شود اما به دیدار من با غلامحسین مظلومی اشاره دارد .  

 برگی از زندگی – 1390/02/04

دخترم راکه به مدرسه رساندم، توی فکربودم که منظومه ی شعرجدیدم را تنظیم وتصحیح کنم. داشتم برمی گشتم که مجری برنامه ی رادیوورزش اعلام کرد که امروزسالگردتأسیس رادیو است واگر خاطره ای ورزشی دارید، به این شماره زنگ بزنید. کنارخیابان پارک کردم وتماس گرفتم : « محمدغلامی هستم ازروستای بنارآب شیرین ازتوابع شهرستان دشتستان ازاستان بوشهر.این خاطره مربوط به35- 36سال پیش است . بازی فوتبال بین تیم ملی ایران وتیم ملی شوروی بود. آن موقع برق هم که نبود. من جایی بودم و رادیو نداشتم. بین ماوهمسایه،  دیواری بلوکی بودکه پلاسترنشده بودوصدا ، ازآن عبورمی کرد.همسایه هادرسایه ی عصرحیاط، نشسته بودندوبا رادیو، بازی راگوش می دادند. من 90 دقیقه پشت دیوارایستادم وگوش به دیوارچسباندم  وبازی راشنیدم. هردوگل ایران راغلامحسین مظلومی به ثمررساند. پارسال که آقای مظلومی همراه بااستقلال تهران برای بازی باشاهین به بوشهرآمد، این خاطره رابرای خودش هم  تعریف کردم .این خاطره بهانه ای شدبرای تبریک به مناسبت سالگردتأسیس رادیو....موفق باشید.»

به خانه رسیدم. خاطره ازرادیوپخش شد. دفترشعررابرداشتم تابه کارهایم بپردازم . درزدند. همسرم ازبوشهربرگشته بود. ازپارسال دچارکمردردشده ، دکترحق شناس ازشیرازبه اوگفته بود که باید دراستراحت مطلق به سرببردو اورعایت نکرده بودودیروزدکتری ازبوشهربه اوگفته بودکه نیازبه عمل دارد. روی تخت کنارم نشست.گفتم ازامروزلااقل کارهای سنگین راخودمان انجام می دهیم. همین جمله بلای جان خودم شد.وقتی ازشستن ظرف هافارغ شدم، شعرها پریده بودندوحال هوای مراهم باخودشان برده بودند.



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » بنار آبشیرین ( چهارشنبه 93/8/28 :: ساعت 5:26 عصر )
»» آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و چهارم / محمد غلامی

  راه های ارتباطی بنار

 روستای بنار به وسیله ی راه های مختلفی با دنیای بیرون ارتباط برقرار می کرد . راه های ارتباطی تا قبل از دهه ی 60  عبارت بودند از :

1-    راه برد زرد bard-e-zard: این راه تقریبا همین راه فعلی بنار با اندک تفاوتی است . از سمت جنوب بنار بین باغچه ی فتح الله فرزند ملامحمد بیرون می رفت و از جنوب باغ کربلایی غلام (کل غلوم ) می گذشت ، به جوی آذر نیوار می رسید . از کنار سنگ برد زرد عبور می کرد و سمت شمال باغ ملا بارانی عوضی به دو راهی زیارت می پیوست . ( سنگ برد زرد سنگ بزرگ و زردی بود که تقریبا 500 متری شرق باغ کل غلوم درحاشیه ی راه افتاده بود . بخشی از باورهای مردم به آن سنگ گره خورده و در فرهنگ شفاهی مردم جای باز کرده که در بخش باورها به طور مفصل در باره ی آن نوشته ام و به موقع ارائه خواهد شد ) (جوی آذرنیوار نیز از آثار قدیمی در کشاورزی است که در آینده به طور مفصل در باره ی آن خواهم نوشت )

2-    راه شووه  shuveh: این راه از کوچه ی شرقی بنار به سمت شرق خارج می شد ، روبروی در دبستان بنار می گذشت . از بالای کمر پیش می رفت و به سمت راست می چرخید و از بین دو درخت بزرگ کنار که به  « کـُنارتاک) معروف بود  رو به جنوب به پیش می رفت و سمت شرق سنگ برد زرد ، به راه برد زرد می رسید و از آن جا به بعد تا زیارت یکی می شد .

3-    راه حاج مح ملکی ( حاج محمد ملکی)  haaj-mah-melki: این راه از شمال بنار ( وسط زمین های زراعی پشت منزل محمد شجاعی ) می گذشت و تا شرق بنار می رسید و به راه شووه می پیوست .

4-    راه محمودی : روزهایی که باران بود و عبور از راه ها مشکل می شد ، از ابتدای راه شووه ، قبل از آن که مسافر به سمت کُنارتاک بپیچد ، به صورت مستقیم و قسمت بالای کمرهای جارود ، به سمت شرق برای او راهی بود که مخصوص چنین روزی بود . این راه ، از سمت شمال زیارت ، وارد آن روستا می شد . دانش آموزانی که مجبور بودند در روزهای زمستانی به زیارت بروند و تحصیل کنند ، از این راه می رفتند . با توجه به این که زمین های غرب زیارت که راه ورودی اصلی از آن ها می گذشت ، در روزهای بارانی فوق العاده گل می شد ، عبور از آن بسیار دشوار بود ولی راه محمودی گل نداشت .

5-    راه کـُلـُلی : از سمت شرق بنار و ابتدای این راه همان راه شووه بود ولی به جای این که به سمت راست بپیچد و به سوی کنار تاک برود ، به سمت چپ می پیچید و وارود چم می شد و از مازه ی خمونی بالا می رفت و به دره ی بسیار درازی می رسید و سرازیر می شد و از مازه ی کللی بالا می رفت و از سمت غرب کلل وارد آن روستا می شد .

6-    راه رودخانه : این راه از شمال بنار ، پس از سرازیر شده از دره ای با امتداد تقریبی 7 متر ، وارد چم می شد و مستقیم به گدار خَشَم می رسید و ادامه ی آن بعد از رودخانه آغاز می شد . این راه از جنوب روستای بنار سلیمانی ، وارد آن روستا می شد .

7-    راه صفی آبادی : این راه از سمت غرب بنار از حاشیه ی « کُنار گرو » می گذشت ، از زیر گز های حاشیه ی راه امتداد می یافت ، زیر گز های زمین محمد جعفر غلامی و بالای برم حسینو می گذشت و به صفی آباد می رسید .

8-    راه شیفی : این راه از جنوب بنار و از جایی که الان آب نما است شروع می شد و پس از عبور از نوکال ، به جزیره ی شیف می رسید . شیف در آن زمان محلی برای فروش کالاهای مردم بنار بود .

9-    راه حاجی : این راه از سمت جنوب غرب بنار ، پس ز عبور از حاشیه ی شرقی باغ محمد جعفر غلامی ، به جنوب می رفت و تا زمین هایی به نام حاجی یل ادامه می یافت .

10-  راه  مومترکی (محمد ترکی) mowm-e-torki  :  این راه همان راه صفی آبادی بود ولی قبل از رسیدن به صفی آباد ، رو به روی برم حسینو ، به سمت چپ می پیچید و به سوی هفت جوش و انگالی می رفت .

11-  راه دره دان : این راه از جنوب شرق بنار و جایی که اکنون زمین فوتبال واقع است به سمت جنوب می رفت و به زمین های دره دان می رسید .

12-  راه صفی آباد- زیارت  : این راه اگر چه مستقیما مورد استفاده ی اهالی بنار قرار نمی گرفت و لی از آنجا که در زمین های بنار عبور می کرد ، قابل دقت است . این راه ، صفی آباد را مستقیما به زیارت وصل می کرد . راه مورد نظر پس از عبور از مقابل باغ محمد جعفر غلامی ، به سمت شرق ادامه می یافت و به زمین های پابست می رسید و از آنجا به زیارت می رفت .

 

13-  راه آسفالت : این راه در دهه ی شصت زیر سازی و در نهایت آسفالت شد . این راه صفی آباد را به بنار متصل می کند و از آنجا به زیارت می رسد و در شرق زیارت به سه شاخه ی مهم تبدیل می شود . 

______________________

در این بخش از گفتار حاج حسین عوضی بناری و احمد حقیقت  استفاده شده است .



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » بنار آبشیرین ( چهارشنبه 93/8/28 :: ساعت 8:52 صبح )
»» دیدار دوستانه ی فوتبال / حسنعلی زمانی

 سه شنبه 93/08/27

برازجان – زمین چمن سپاه

بنار آب شیرین 2   - پرسپولیس زیارت 1

گل های بنار : مالک زمانی ، جعفر جعفری

بازیکنان : محمد کشتکار(یعقوب غلامی) ، احسان سلطانی ، محمد جهانبازیان ،  حسنعلی زمانی ، مالک زمانی ، قاسم زمانی ، غلامعلی زمانی ، حسن زمانی  ، غلامحسین عوضی ( علی سلیمی ) ، باقر باقری و جعفر جعفری

 سرمربی : غلامحسین زمانی

این بازی در روزی ابری و هوایی بسیار مطبوع در زمین چمن سپاه برازجان  به انجام رسید . نیمه ی اول بازی با برتری نسبی بنار دنبال شد  . در همین نیمه بود که  از روی سانتر غلامعلی زمانی ، مالک زمانی با ضربه ی سر گل اول را برای بنار به ثمر رساند . گل دوم را نیز جعفر جعفری به زیبایی و و با یک شوت محکم برای بنار به ارمغان آورد تا نیمه ی اول با نتیجه ی 2-0 به سود بنار به پایان برسد . تیم بنار که در این بازی با کمبود بازیکن مواجه بود ، بازی را در نیمه ی دوم اداره کرد . در اواخر بازی پرسپولیس زیارت توانست یکی از گل های دریافتی خود را جبران کند و بازی با نتیجه ی 2-1 به سود بنار آب شیرین به پایان رسید  .



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » بنار آبشیرین ( سه شنبه 93/8/27 :: ساعت 10:34 عصر )
»» آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و سوم / محمد غلامی

 دین و مذهب 25

مسجد و حسینیه در بنار   بخش دوم

دومین مسجد در بنار ، در سال 1359  در میدان خالی شمال منزل حاج رسول جاودانه ساخته شد . این مسجد با سنگ و گچ ساخته شده بود ولی چون در زمستان بود و زیر نم نم باران بالا می رفت ، دوام نیاورد . در اولین روز پس از ساخت آن ، پس از آن که مردم نماز مغرب و عشا را در آن خواندند و بیرون آمدند ، آن مسجد بار انداخت . ( در بنار جهت احترام ، وقتی مسجدی فرو می ریزد ، خراب شدن را برایش به کار نمی برند بلکه می گویند بار انداخت یعنی خودش صلاح را دراین دید که بنشیند و بار را از شانه ی خویش بردارد که در مباحث ادبی به آن تشخیص می گویند .  ) . مردم نیز که چنین امری را مصلحت الهی می دانستند ، برای ساختن مجدد آن هیچ گونه اقدامی نکردند و تل های سنگ آن هنوز برجاست  .

سومین مسجدی که در بنار ساخته شد در واقع در زمین خانه ی مسکونی حاج باقر بوستانی فرزند محمد بود . پس از سیلی که در سال 1365 در بنار جاری شد ، از جمله افرادی که به برازجان مهاجرت کردند ، حاج باقر بوستانی بود . وی در زمان حیات خود و عمدتا با هزینه ی شخصی ، خانه ی مسکونی خویش را ویران و به جای آن مسجدی بنا نهاد . این مسجد به نام مسجد امام سجاد(ع) معروف است  که در سال 1371 تاسیس گردید . پس از تاسیس آن مسجد ، تمامی مراسم فاتحه و ختم افراد درگذشته که تا پیش از آن در مسجد صاحب الزمان یا حسینیه ی اعظم برگزار می شد ، در آن مکان برگزار می شود . پس از آن ، راه فرعی ورودی بنار که در سمت غرب زمین فوتبال ، منشعب می شد و از ضلع شرقی آرامگاه می گذشت و به روستا می رسید ، زیر سازی و به مرور زمان آسفالت شد تا هم عبور و مرور به آن مسجد راحت تر شود و هم بخش شرقی روستا مجبور نباشند برای رفتن به خانه هایشان ، از غرب روستا وارد شوند

نام مسجد بیش از هرچیزی با اذان و نماز پیوند خورده است .

بیش از سه دهه ی گذشته که برق نبود و مردم نیز از امکاناتی مثل تلویزیون یا حتی رادیو و ... بی بهره بودند ، به شنیده اذان خاصه در ماه مبارک رمضان نیاز بیشتری داشتند و غروب که می شد ، افراد خانواده سکوت می کردند تا صدای اذان را بشنوند و افطار کنند .

اگر چه افراد بسیاری در منازل خود یا مساجد اذان می گفتند اما کسانی که نامشان بیشتر با اذان پیوند خورده است عبارت اند از : محمد حسین سلیمی ( او در منزل خودش واقع در کوچه ی شرق بنار اذان می گفت ) – مرتضی حقیقت (در مسجد صاحب الزمان. وی به صورت رسمی اذان گو نبود ولی پیش از اقامه ی نماز اذان می گفت ) . علی محمد بوستانی ( وی در منزل خود اذان می گفت ) .  علی بوستانی فرزند محمد باقر ( در مسجد امام سجاد ) ، حاج ابراهیم زمانی  ( در مسجد صاحب الزمان ) ،  صفر باقری ، امان الله ابراهیمی و مهراب پرتابیان ( مسجد امام سجاد) نیز همچنان اذان گوی بنار هستند .

نماز جماعت از قدیم در زیارت برگزار می شده است چرا که  زمانی نه چندان دور ، زیارت محور دشتستان بود و شخصیت های تاثیر گذاری در تاریخ جنوب در خود پرورانده که از آن جمله می توان به عبدالعلی خان اشاره کرد . می توان به یقین گفت که بیش از چند صد سال است که در زیارت نماز جماعت برگزار می شود و آن روستا امام جماعت داشته است .

در بنار نماز یومیه  به صورت فرادا برگزار می شود و تنها هنگامی که روحانیونی به روستا می آیند ، نماز جماعت خوانده می شود . در اوایل انقلاب ، نوجوانان و جوانان بنار به صورت خودجوش از میان خود یک نفر را به امامت برمی گزیدند  و نماز جماعت برگزار می کردند . آنان معمولا هر غروب ، پس از اذان مغرب ، در حیاط مسجد صاحب الزمان (ع) فرشی می گستردند و نماز جماعت می خواندند اما  این کار خیلی دوام نیاورد و چند ماه بعد ، رها شد .

حسینیه  :

در میدان بین منازل کربلایی مراد زمانی ، غلامحسین صداقت ، حاج عوض نوشیروانی ، محمد کریم بوستانی  ، عوض حسن پور و اسکندر سلیمی ، تلنگون بسیار بزرگ و بلندی بود که طی چندین دهه سر برافراشته و روستا را زیر پا نهاده بود به طوری که همه ی افراد قدرت بالا رفتن از آن را نداشتند . این تلنگون ( تلکدون – گلخن -  زباله دان ) مناسب ترین مکان برای میر ابراهیم سلمانی بود تا از آن بالا برود و با صدای بلند به گونه ای که همه ی اهالی بشنوند ، خبرهای مهم را به گوش مردم برساند . در سال 1359 ( دوستان در هر زمینه ای که می توانند اصلاح بفرمایند ) به همت حاج سید باقر موسوی ، این تلنگون با لودر و بنز و تراکتور از جا کنده شد تا سنگ بنای اولین حسینیه ی بنار در آن مکان گذاشته  شود . حاج داراب حسنی که اصلا اهل جرافی ولی مقیم بوشهر بود نیز همت گماشت و آن را ساخت و نام آن نیز به انتخاب ایشان بر تابلو نوشته شد و خودش آن تابلو را به بنار آورد و به حسینیه نصب نمود . تاریخ آن اوایل دهه ی شصت بود . این حسینیه در دهه ی 70 مجددا باز سازی شد و آقایان حاج عبدالله رضایی و ابراهیم ابراهیمی به نمایندگی از مردم ، مسئولیت نظارت بر ساخت آن را بر عهده گرفتند .

حسینیه ی فاطمه زهرا (س) نیز دومین حسینیه ی بنار است . این حسینیه فضای مشترکی با مسجد امام سجاد (ع) دارد که در باره اش سخن گفته شد .

دوستان عزیز ! اگر از بنـّا ها و سازندگان یا حتی کارگران مساجد و حسینیه ها و یا هر چیز دیگر در این رابطه  اطلاع دارید در بخش نظر ها بنویسید تا اعمال گردد و یا به شماره تلفن 09172361368 پیامک کنید 

________________________

در این قسمت از نظرات آقایان داراب جعفری . مهندس عبدالرسول بوستانی استفاده شده است . 



نوشته های دیگران ()
نویسنده متن فوق: » بنار آبشیرین ( سه شنبه 93/8/27 :: ساعت 9:17 صبح )
   1   2   3      >
»» لیست کل یادداشت های این وبلاگ

آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و پنجم / محمد غلامی
دیدار با غلامحسین مظلومی / محمد غلامی
آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و چهارم / محمد غلامی
دیدار دوستانه ی فوتبال / حسنعلی زمانی
آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و سوم / محمد غلامی
آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و دوم / محمد غلامی
آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهل و یکم / محمد غلامی
آشنایی با بنار آب شیرین قسمت چهلم / محمد غلامی
فوتبال / حسنعلی زمانی
خبر / داراب جعفری
ربع قرن پیش در چنین ماهی . قسمت چهل و پنجم / محمد غلامی
[عناوین آرشیوشده]

بنارانه

» اخبار بنارانه



>> سهراب باقری شاعر روستایمان به زودی دو کتاب چاپ می کند

>> تیم فوتبال بنارازچاه خانی شکست خورد

>> خاطرات یاد داشت های پراکنده و یا هرگونه مطلبی که دارید برای بنارانه بفرستید

>> تصاویرمربوط به روستای بنار آب شیرین را می توانید در فیسبوک بنارانه ببینید >> بنارانه آماده ی دریافت خبرهای شماست . خبرهای خود را می توانید به شماره ی 09172361368 پیامک کنید .

>> بناری های واتساپ با مدیریت قاسم شجاعی راه اندازی شد
>>
کتاب بنارانه جلد اول - برازجان خیابان علی آباد روبه روی مدرسه ی راهنمایی حافظ- چاپخانه ی میثم

>> کتاب « از رنگ باستانی چشمانت » اثر محمد غلامی شاعر روستایمان زیرچاپ رفت

>> شماره حساب حسینیه ی بنار آب شیرین جهت دریافت کمک های شما 0206881267003 به نام آقای ابراهیم زمانی / بانک صادرات زیارت

>> همه ی شما خبرنگار بنارانه هستید . هر خبری که دوست دارید را به دست ما برسانید . مهم این است که خبرهای شما مستقیم یا غیر مستقیم در باره ی بنار آب شیرین باشد 09172361368 در طول 24 ساعت آماده ی دریافت پیامک های شماست


بازدید کنندگان
>> بازدید امروز: 17
>> بازدید دیروز: 288
>> مجموع بازدیدها: 190437
» آرشیو مطالب
سرآغاز
فرهنگی
مذهبی
اجتماعی
شعر وادبیات
ورزشی
اخبار
پیام ها و نظرها
روات
عکس ها
مفاخر بنار
گفتگو
تعزیه خوانان بنار
خاطرات ، یاد نها و گزارش
آیا می دانیدکه
ربع قرن پیش
اقتصاد و کشاورزی
غذا های محلی
ضرب المثل ها وچیستان ها و کنایه ها
دنیای توپ
کمی بخندیم
بسیج
بازی های محلی
مردم شناسی و معماری بنار
تاریخ
جشن ها و مناسبت ها
آشنایی با بنار آب شیرین


» پیوندهای روزانه

وبسایت جدید بنارانه [196]
از بنار تا بناری [94]
پرپروک [540]
دیار نخل و رود [390]
روزگاران بنار [312]
شمشیر امروز [87]
محسن شجاعی [102]
سایت زیارتی ها [312]
سایت عبدالکریم جوکار [987]
زادگاهم بنار آبشیرین [190]
محمد غلامی [335]
مهرداد شجاعی [154]
دیارمهر [144]
بردزرد [52]
گنجو [104]
[آرشیو(17)]

» لوگوی وبلاگ


» بنارآبشیرین در 18 کیلومتری غرب برازجان در استان بوشهر قرار دارد و ارتفاع آن از سطح دریا 20 متر می باشد. آب و هوای بنار گرم و خشک است و بهارش از بهمن آغاز می شود و تابستانش 6 ماه می پاید. بیشتر مردم روستا کشاورز هستند. رودخانه ی حله که از شمال روستا می گذرد ، نقش مهمی در رونق کشاورزی دارد و جلگه ی حاصلخیز آن جای مناسبی برای کشت غلات و هندوانه ی دیم است.محصولات عمده ی بنار ، خرما ، گندم و جو است.این روستا در حال حاضر 110 خانوار و 480 نفر را در خود جای داده است
.: شهر عشق :.
هرچه می خواهد دل تنگم میذارم
مهندسی متالورژِی
دلــــــــگیــــــر

» کمترین و بیشترین درجه ی هوای بنار آب شیرین :

» /شنبه 15تیر30-45/یک شنبه9تیر /دوشنبه 10تیر39-43/سه شنبه11تیر30-44/چهارشنبه12تیر31- 43/پنج شنبه13تیر30-43/جمعه14تیر 29-44/






» طراح قالب