توضیح : این مطلب بدون نام نویسنده و با نام +.....به دستمان رسیده است.

سلام دوستان عزیز، "خداقوت" امیدوارم همانطورکه تاکنون نشان داده اید درآینده هم پرتلاش وباانگیزه به کارخود ادامه داده وروستای عزیزمان وداشته هایش را،فرهنگش را،مردمانش را،باورهایش را و... رابه قلم وتصویر درآورده وبه جوانان ونسل حاضر وآینده معرفی کنید. تشکروقدردانی می کنم از بزرگوارانی که به طورمستقیم باوبلاگ بنارانه همکاری می کنند وهمچنین ازدوستانی که باحضور خود دروبلاگ باعث دلگرمی به دست اندرکاران می شود.

یک پیشنهاد داشتم:وبلاگ بنارانه درشهریور89 درحالی راه اندازی شد که درابتدای کار بسیاری از علاقمندان امروزی درجریان کارنبودند ورفته رفته بعدازچندماه به عنوان همکار یا بازدیدکننده به بنارانه پیوستند این درحالی بود که همون چندماه اول کار مطالب خوبی برروی وبلاگ قرارگرفت که شنیدن آنها خالی ازلطف نیست.ازشمادوستان عزیز خصوصا مدیرمحترم وبلاگ تقاضا دارم درصورت امکان مطالبی که درهمون چندماه اول درج گردیدوبه فرهنگ،تاریخ،جغرافیا وآداب ورسوم بناربرمی گشت مجددا وبه صورت متناوب دربرنامه کاری وبلاگ قرارگیرد.

باتشکرازهمه فعالین بنارآبشیرین درهر زمینه ای . به امید روستایی آباد،سرافراز وسازنده/"حق نگهدارتان"

با عرض سلام وباتشکر خالصانه خدمت آقای قاسم شجاعی به جهت زحمات بسیار زیاد و تلاش بی شائبه برای تهیه مطلب برای وبلاک و عرض شرمندگی که در بعضی موارد برای بهتر شدن مطلب از کلمه قاسم استفاده شد.با تشکر

گفتنی است کسی که بالای دکل مخابرات رفت و آن عکس های به یاد ماندنی را به تصویر کشید کاری بسیار مخاطره آمیز و ماجراجویانه انجام داد که واقعاً این کار از دست هر کسی بر نخواهد آمد جا داشت که بانیان انجام این کار احتیاط بیشتری به خرج می دادند و بحث برق گرفتگی را از اداره مخابرات استعلام می نمودند و جا دارد از روحیه بسیجی و تکاورانه عباس پرتابیان در انجام این کار تقدیر به عمل آید و تسلط او در انجام این کار مثال زدنی است. جریان از این قرار بود :

وقت نماز ظهر آقای قاسم شجاعی در مسجد محل(امام سجاد ع) حضور یافت وعلت غایب بودن عباس را پرس و جو کرد. گفتیم چند دقیقه دیگر جهت انجام فریضه به مسجد می آید. داشتم نماز اول را می خواندم که در حال نماز متوجه شدم که آقای شجاعی دارد در مورد "پروند"، عکس، وبلاگ و خلاصه انجام یک کار صحبت می کرد؛ گفتم شاید در مورد نخیلات صحبت می کند شاید هم عکسی برای وبلاگ. پس از اتمام نماز در حال مراجعت به منزل بودم که مشاهده کردم آقای شجاعی و عباس پرتابیان و آقای همولایتی در کنار دکل مخابرات ایستاده اند! بله تازه متوجه شدم جریان از چه قراره؛ قاسم فکر کرده عباس بدل کار فیلمیّه که خودشم کارگردانشه! عباسم فکر کرده اینجا نخلستانه و روزی 50عدد نخل می تونه کِنه بزنه! همولایتی هم فکر کرده اینجا فضای مجازیه و اگه کسی هم چیزیش شد، کسی هنوز او را نمی شناسه! باید بگم که جلوی مغازه اسماعیل باقری پاتوق عده ای از پیرمردا و پیر زن های روستاست. اتفاقاً چند نفر دیگر از جمله علی باقری ف اسماعیل،رحمان نعمتی و ... هم بودند؛ عباس که پروند را به کمر و دوربین را به گردنش آویزان کرده بود، پله ها را یکی یکی بالا می رفت. پیرمردا و پیرزن ها هم یکی یکی از ترس افتادن عباس فرار می کردند. در همین حین و بین شنیدم که یکی رفت اسفندیار را صدا کنه که مانع از این کار بشه. همولایتی هم هر پله ای که عباس بالا می رفت سه تا عکس می گرفت. محوطه از آدم خالی شده بود. دی علی درِ مغازه را بست و شروع به دعا کردن کرد؛ بالاخره عباس به نقطه مورد نظر رسید. صدای عباس دیگه به قاسم نمی رسید و آقای شجاعی سیستم بیسیم که از مکانیزم بلوتوث استفاده می کرد را فعال نمود و دیگه صدا به خوبی رد و بدل می شد. اولین کلمه از آقای شجاعی: عباس اونجا اکسیژن کافی برای زندگی هست؟ عباس:   .okقاسم:   what s the matter عباس:I m Good

از این به بعد تمام مکالمات عباس به صورت لاتین انجام شد. فکر کنم عباس تصور کرده بود که تو فضا،بالای جو قرار گرفته و او هم خلبان بالگرده(البته قاسم با مترجم فضای مجازی آنلاین بود). همه چیز در اتاق فرمان به خوبی کنترل می شد؛ پرواز تهران-بوشهر که خط هواییش بالا سر بنار بود به مدت 48ساعت لغو شد!! بله عباسِ دوران به اوج رسید .حالا وقت آن بود از وسیله ی تخصصی "پروند" استفاده بکنه، عباس باید با یک دست این کار را انجام می داد (با یک دست، هم خود را نگه می داشت و حفظ می کرد) شاید 25بار دست عوض کرد تا پروند نصب شد چون ورژن پروند بسیار بالا بود و از مکانیزمی استفاده می کرد که فقط عباس از اون سر در می آورد. بالاخره عکس های زیادی گرفته شد. عباس گفت: دست هایم خسته شده اجازه می دهید بیایم پایین؟! قبل از این که قاسم جواب بدهد، همولایتی بیسیم را ربود و گفت عکس های غروب خیلی زیبا می افته! عباس از رمق افتاده بود. قدری آذوقه و آب با طناب برایش فرستادند نزدیک غروب بود که حافظه ی دوربین کلمه fool memory را در صفحه درج کرد که باعث خوشحالی عباس شد. بله عباس پایین آمد، پروند را باز کرد و با اورژانس که توسط جعفر جعفری هماهنگ شده بود، به قسمت اتفاقات بیمارستان منتقل شد. ناگهان اسفندیار سر رسید. همولایتی زرنگ بازی در آورد و مموری را بلعید و زیر زبانش قایم کرد چون می دانست چه اتفاقی خواهد افتاد. دوربین آقای شجاعی پس از برخورد به سنگ سیمان دیوار مخابرات 16تکه شد و غائله ختم شد. پس از آن زندگی در محله ی وسط روستای بنار دوباره جاری شد و تا یک هفته عباس از ترس اسفندیار نتوانست به منزل مراجعه کند.

تقدیر زندگی برای او چنین رقم زده شد که نان آور خانه باشد. خانه ای که هیچ زمانی او را نمی بینند و او را احساس نمی کنند که شاید او هم زن باشد از نوعی که هنگام صبح، سفره ی صبحانه در خانه بگستراند و بچه هایش را یک به یک صدا بزند و آنها را به خوردن نان و پنیر و کره و مربا، و تخم مرغ فرا بخواند و بعد از زمانی که بچه ها و پدرشان را سر سفره ببیند، اشک شوق و شادی در چشمهانش نقش ببندد. سرویس بچه هادرب منزل بوق می زند و آنها را روانه می کند. آقا با لباس مرتب و کیف به دست و آماده رفتن بر سر کار(اداره) می باشد. زن با رویی بشاش آنها را روانه می کند و در چهارچوب در خانه، نظاره گر رفتن آنها است. در همین هنگام با صدای مهیبی از جا بلند می شود. بله موقع رفتن است. گاری او که دیشب بعد از آمدن از بازار،آن را در کنج حیاط گذاشته بود، بر اثر باد به حرکت در آمده بود و به دیوار خورده بود. زن تمام آرزوهای خود را یک خواب شیرین شبانه می بیند، زنی که در جامعه امروز هیچ بهایی به او داده نمی شود و چه بسا این گونه زنان در روز با چند مرد باید دهان به دهان شوند تا شاید سهم امروز بچه هایش یک سبد میوه های لک دار یا یک هندوانه ترک خورده باشد. زنی که پیامبر(ص) فرمود: از دامن زن، مرد به معراج می رسد. به راستی این همان زنی است که در طول عمرش هیچگاه حق و حقوقش رعایت نمی شود؟ این همان زنی است که در جامعه امروز به جرم زن بودنش باید ساکت باشد و نظارگر زندگی باشد که برای او کسی دیگ ر تصمیم می گیرد و نامش را به عنوان زن بودن چکشی می کند و به فرقش می کوبد(که تو زنی و بشین ساکت باش؟). آیا این همان زن است که مرد را به عرش می رساند؟ گاهی صبح ها با او همراه می شوم در سر کوچه با لبخند به یکدیگر احساس...../ به سویی می رود و من به سویی دیگر. نان ها را بر سر سفره می گذارم و با خود کلنجار می روم که آیا او هم بر سر چهار راه ها از چراغ قرمز عبور می کند یا می ایستد؟ آیا اصلا صبحانه خورده است یا نه؟انگشتان پایش سردش نمی شود با پای بدون جوراب؟ با دمپایی از نوع سه عدد1000 تومان؟ بله او هم بعد از چراغ سبز، حرکت می کند گاری را هُل می دهد و خود نیز به دنبال او کشاله می شود با افکار درهم و آرزوها ، خود را به میدان بازار می رساند خوشحال از اینکه امروز زود آمده است . باری را طلب می شود و یک مرد به او می گوید که سنگین است وتو زنی و جان(زور) نداری آن را ببری. برو و بگذار کسی(مرد) دیگر بیاید. او به التماس می افتد در آخر چادرش را دور کمرش می بندد و کارتون ها را بلند می کند و درون گاری می گذارد و تا آن جا که می تواند زور خود را برای هُل دادن گاری به کار می گیرد. آی زن ! درست برو... آی زن! درست! به ماشینم خط نیندازی... آی زن!...... چقدر این صداها برای او تکراری شده. چقدر این راه ها برای او آشنا شده که چشم بسته می تواند گاری را پیش ببرد و شاید این خود گاری باشد که به این راه ها آشنایی دارد. گاهی وقت ها فکر می کند که شاید اینها را خواب می بیند و از نوع زنی است که با لباس نو با بچه ها و همسرش به دیدن فامیل و آشنایان می رود و یا زنبیل به دست با همسرش که برای خرید به بازار آمده باشند و هرگاه خسته شد به همسرش بگوید ببخشید می شود اینها را تو برداری؟ آهای زن احمق بارم را ریختی . با افکاری گسسته و درهم ریخته به خود می آید . شاید گاری در یکی از جدول های حاشیه خیابان افتاده است . زن! تومال کاری؟...تومال باری؟ گوشه ای می نشیند و به حال خود گریه می کند... بیایید کمکش کنید. صداها را واضح می شنید ولی کسی را نمی دید. به راستی این زن پشت یک مرد موفق قرار دارد؟کدام مرد!؟ واقعا این سخن از کیست؟این جمله در زمانی و در جایی به کار می رود که از زن نه به عنوان وسیله و یا یک ماشین کار استفاده شود، بلکه به او ارزش و اعتماد داده شود.درقرن حال و شاید جامعه امروز، زن رایک انسان ضعیف و غیر قابل افکارو...می دانند در صورتی که همین زن، می تواند به عنوان بهترین افراد جامعه به شمار آید تا جایی که جایزه ی نوبل به او تعلق گیرد. پس نگوییم که زن ضعیف است و حامی ندارد و نمی توان به افکار او اعتماد داشت(ناقص العقل) . اگر کمی به اطراف خود نگاه کنید، می بینید که چرخش جامعه امروز به دست همین زنان است. در بانک ها، ادارات، در مجلس و شوراها و دانشگاه ها، و حتی در فضانوردی و... آیا اینان افرادی هستند که باید به افکارشان شک کرد وآنها را ضعیف دانست؟

با سلام خدمت تمامی مخاطبین محترم و دوست داشتنی و دوستدار بنارانه. از تمامی افرادی که وقت گذاشته تا مطالب نظرخواهی(همه پرسی) را مطالعه کنند و در این نظر خواهی شرکت کرده اند کمال تشکر را دارم.

 این یک نظر سنجی بود تا ما با مخاطبین محترم و همچنین خواسته های آنها برای ارتقاء یافتن "بنارانه"، بیشتر آشنا شویم. حقیر از همین چند نظر که شاید نظرات دیگر دوستان هم در همین چارچوب باشند نتیجه ای را هرچند ناقص، حاصل می کنم. همانطور که از نظر دوستان پیداست هر یک از ما تقریباً بیش از 4بار به گونه ای برای ورود به وبلاگ بنارانه وارد دنیای مجازی می شویم و به طور متوسط بیش از 30دقیقه از وقت 24ساعته ی خود را به بنارانه اختصاص می دهیم و اکثر مطالب وبلاگ را مطالعه می کنیم و همچنین دوستان و آشنایان خود را به بازدید از بنارانه دعوت می کنیم. پس بهتر است مطالب و نظراتی که افراد و شخصیت ها را طرد می کنند و تا حدی به دور از شأن و منزلت افراد است را در وبلاگ درج ننماییم. زیراکه باعث بعضی کنشهای منفی می شود که این خود، لطمه به وبلاگ هم خواهد زد. همه ی ما از راه اندازی وبلاگ خوشحال شدیم؛ پس باید در حفظ و نگهداری آن هم کوشا باشیم تا روستایمان بنار سربلند باشد که این فقط همت و همکاری همه ی ما را می طلبد. از نظر هر یک از دوستان قسمت های مختلفی از وبلاک جذاب است. به گونه ای که بعضی اشخاص، بعضاً با وجود داشتن اینترنت در منزل یا محل کار، در مواقع ای که خارج از مکان های فوق هستند باز هم به کافی نت می روند و این جذابیت شاید به خاطر واقعیت گرا بودن و صمیمانه نوشتنِ نویسندگانِ آن است. همچنین ما را در ساعات مختلف شبانه روز حتی پاسی گذشته از شب به پای اینترنت می نشاند و طبق نوشته های دوستان، افرادی که ساکن بنار بودند و هستند اگر یک بار وارد وبلاگ شوند آن را همواره دنبال خواهند کرد. پس نتیجه می گیریم که تمامی قسمت های وبلاگ بسته به نوع خود، جالب است و علاوه بر حفظ این قسمت ها حتی می توان موضوعات جالب دیگری، همانطور که در نظرات مربوطه، دوستان اشاره کردند هم به آن افزود که بعضی افراد هم تمایل به همکاری دارند.(نمونه بارز آن "بنار به روایت از تصویر"). بیشتر افراد با نام مستعار ظاهر شدن را رد می کنند و بهتر است در بیشتر موارد در صورت امکان، از نام واقعی خود استفاده کنیم تا سوءظنی پیدا نشود و وبلاگ "بنارانه" شفاف تر جلوه کند که این خود، باعث جذابیت وبلاگ هم خواهد شد. بنده نیز در پایان مطلب، خود را معرفی خواهم کرد. همکاران بنارانه هرچند یک بار اگر گردهم آیند و جلسه ای با موضوعات مختلف برای ارتقاء وبلاگ "بنارانه" برگزار کنند به جذابیت و کیفیت آن کمک خواهد کرد. اکثر دوستان نیاز همکاری خود با وبلاگ را تأیید می کنند. همانگونه که می بینیم علاوه بر مدیریت محترم وبلاگ و خانواده ی محترم آن همه ی افرادی که در صحنه ی "بنارانه" حضور دارند، منجمله مخاطبین، به گونه ای از فعالترین اند! گفتنی است که شمایید که به وبلاگ قوت می بخشید و اگر هریک از ما قسمتی را که اداره می کنیم از آن کنار بکشیم در واقع خواهیم دید که بنارانه نیز باید کنار بکشد. همه ی ما با کمک به "بنارانه" در تبدیل شدن به سایت و ساپورت کردن آن در زمینه های مختلف توافق نظر داریم و این نشان دهنده ی دوست داشتن وبلاگ و در نهایت ولایتمان است؛ پس می توان منبع ای که راحت در دسترس افراد باشد را جهت کمک معرفی کرد. (برای مثال: می توان یک شماره حساب به بنارانه اختصاص داد) بیشتر افراد با نام وبلاگ، "بنارانه" موافقند؛ شاید به دلیل کوچک، روان، ساده و معنادار بودن آن؛ همچنین با کمک دوستان گرامی به خصوص جناب نیما غلامی می توان قالب وبلاگ را نیز جذاب تر کرد.

خارج از بحث :

در این حال بعضی افراد هم هستند که روزانه در چند نوبت وارد وبلاگ می شوند ولی مطالب را بدون نظر رها می کنند؛ درحالی می توانند با ارسال نظر خود به نویسنده متن، انگیزه داده و این خود، وی را برای تهیه و ارسال مطلب بعدی تشویق می کند. در نهایت از تمامی مخاطبین محترم از کم و کیف مطلب پوزش می طلبم.  از تمامی دوستان و مخاطبین محترم بنارانه که این مدت به دلایلی، نظرات و مطالب نچندان جالب بنده را با نام مستعار (هم ولایتی) می دیدند و مارا تحمل می کردند و مورد لطف خود قرار می دادند صمیمانه تشکر می کنم؛ اما نظر به درخواست بعضی از دوستان و احترام به نظر اکثر مخاطبین محترم، پرده از چهره خود (هم ولایتی) برمی دارم و هم ولایتی، کسی جز هم ولایتیِ حقیرِ شما، حسن(رسول) باقری نیست. امیدوارم که مطالب مورد توجه شما دوستان قرار گرفته باشد.

آیا تا کنون به هم ولایتی فکر کرده اید ؟  قطعا جوابتان مثبت خواهد بود . کمی با خصوصیات احتمالی هم ولایتی آشنا شویم ! ! !

1- فردی است که تمام مطالب و نظرات خود با نام « بسمه تعالی» شروع می کند .2- کلمه جناب ؛ تنها تکیه کلامی که به او تکیه می کند .3- فردی است مسلط به رایانه ، برنامه ها و سیستم های نرم افزاری .4- فردی است آشنا به اینترنت و کلیه سایت های مجازی .5- فردی است که اینترنت مجانی در اختیار دارد .6- فردی است که در تمام اوقات شبانه روز به اینترنت دسترسی دارد .7- فردی است با سواد .8- فردی است با فرهنگ .9- فردی است با ادب .10- فردی است بی کار .11- فردی است بی طرف .12- فردی است بی خطر . 13-  فردی است ...خودتان قضاوت کنید ؟  به نظر شما هم ولایتی کیست ؟

شما نیز ما را در شناخت نام و یا خصوصیات هم ولایتی یاری نمایید تا بیش از پیش شاهد نظرات گوهر بار هم ولایتی باشیم  .

 توضیح بنارانه : هم ولایتی فردا 25/9/90خود را معرفی می کند .